همه چیز درباره ی بیماری های پروستات ( از بزرگی تا سرطان پروستات )

پروستات غده ای به اندازه یک گردو در بین مثانه و آلت تناسلی مردانه است که در جلوی مقعد قرار دارد. میزراه از مرکز پروستات گذشته و ادراری را که از مثانه تا آلت تناسلی حمل کرده است به بیرون از بدن می ریزد. پروستات مایعی را ترشح می کند که اسپرم ها را تغذیه کرده و از آن ها محافظت می کند. در حین انزال، پروستات این مایع را به درون میزراه آزاد می کند و این مایع به همراه اسپرم ها تحت عنوان منی از بدن بیرون می رود.

پروستاتیت (التهاب پروستات)

در صورتی که پروستات متورم، حساس به لمس و ملتهب شود به بیماری به نام پروستاتیت مبتلا شده است. این بیماری سرطان نیست و با بزرگ شدگی پروستات تفاوت دارد.

علائم پروستاتیت

4 نوع پروستاتیت وجود دارند که هر کدام علائم و عوامل مخصوص به خود را دارند. این موارد شامل گزینه های زیر می شوند:

• پروستاتیت باکتریایی حاد

مجاری ادراری بدن از کلیه ها، مثانه و لوله های ارتباطی آن ها ایجاد شده است. در صورتی که باکتری از این مسیر به پروستات راه یابد می تواند سبب ایجاد عفونت شود. این نوع از پروستاتیت فورا به وجود می آید و ممکن است فرد مبتلا به صورت ناگهانی به علائم زیر دچار شود:

• تب بالا
• لرز
• درد های عضلانی
• درد مفصلی
• درد در قاعده آلت و پشت کیسه بیضه
• درد در ناحیه پایینی کمر
• احساس نیاز به تحرکات روده ای
• مشکل در ادرار
• جریان ضعیف ادرار

پروستاتیت باکتریایی حاد یک بیماری شدید است. در صورتی که متوجه این علائم شدید فورا به دنبال مراقبت پزشکی باشید.

• پروستاتیت باکتریایی مزمن

این بیماری در مردان مسن شیوع بیشتری دارد. پروستاتیت باکتریایی مزمن می تواند برای چندین ماه به طول انجامد. برخی مردان پس از ابتلا به یک عفونت مجاری ادرار یا پروستاتیت باکتریایی حاد به آن دچار می شوند.

علائم پروستاتیت باکتریایی مزمن اغلب خفیف و شدید می شوند و همین موضوع، متوجه نشدن ابتلای خود به این بیماری را آسان می کند. در این بیماری ممکن است گاهی اوقات فرد موارد زیر را تجربه کند:

• نیاز شدید به دفع ادرار (اغلب در نیمه شب)
• ادرار دردناک
• درد پس از انزال (رهایی منی در ارگاسم جنسی)
• درد ناحیه پایینی کمر
• درد مقعدی
• احساس سنگینی در پشت کیسه بیضه
• وجود خون در ادرار
• عفونت مجاری ادرار
• انسداد ادراری (بیرون نیامدن ادرار)

• پروستاتیت مزمن یا سندرم درد مزمن لگنی (CP/CPPS)

این مورد یکی از شایع ترین انواع پروستاتیت بوده و بسیاری از علائم آن با پروستاتیت باکتریایی یکسان هستند. تنها تفاوت این بیماری این است که پس از انجام آزمایش هیچ گونه باکتری یافت نمی شود.

پزشکان در ارتباط با عوامل ایجاد کننده CP/CPPS مطمئن نیستند. عوامل آغازگر آن می توانند استرس، آسیب عصبی در آن نواحی و آسیب جسمانی باشند. مواد شیمیایی موجود در ادرار یا عفونتی در  مجاری ادرار که فرد قبلا به آن مبتلا شده می تواند در این میان نقش داشته باشند. همچنین، CP/CPPS با اختلالات ایمنی از جمله سندرم خستگی مزمن و سندرم روده تحریک پذیر ارتباط داده شده است. نشانه اصلی CP/CPPS دردی است که حداقل در یکی از نواحی ذکر شده در پایین به مدت بیش از 3 ماه به طول انجامد:

• آلت تناسلی (معمولا سر آن)
• کیسه بیضه
• بین کیسه بیضه و مقعد
• قسمت پایینی شکم
• قسمت پایینی کمر

علاوه بر آن امکان دارد که فرد در هنگام ادرار کردن یا انزال منی نیز درد را احساس کرده، قادر به نگه داشتن ادرار خود نبوده و یا بیش از 8 دفعه در روز نیاز به دفع ادرار داشته باشد. از دیگر علائم CP/CPPS ضعیف بودن جریان ادرار می باشد.

• پروستاتیت بدون علامت

مردانی که به این نوع پروستاتیت دچار می شوند پروستاتی ملتهب اما بدون علامت دارند. امکان دارد فرد تنها پس از انجام یک آزمایش خون جهت بررسی سلامت پروستات از ابتلای خود به این بیماری با خبر شود. پروستاتیت بدون علامت به هیچ گونه درمانی نیاز ندارد اما می تواند به ناباروری فرد منجر شود.

عوامل خطر پروستاتیت

در موارد زیر احتمال بیشتری جهت ابتلای فرد به مشکلات پروستات وجود دارد:

• فرد سنی بین 36 تا 50 سال دارد.
• فرد به یک عفونت مجاری ادرار مبتلا بوده است.
• فرد یک آسیب به ناحیه کشاله ران خود داشته است.
• فرد از یک کاتتر ادراری استفاده می کند.
• فرد یک بیوپسی یا نمونه برداری پروستات انجام داده است.
• فرد به ویروس HIV یا ایدز ابتلا دارد.
• فرد قبلا به پروستاتیت ابتلا داشته است.

ابتلا به عفونت یا التهاب غده پروستات در مردان تمامی سنین شایع است.

در صورتی که به پروستاتیت ابتلا دارید، پزشک شما می تواند در یافتن راه هایی برای مدیریت علائم و کنترل درد به شما کمک کند. محققان نیز در حال تلاش برای شناخت بهتر عوامل این بیماری هستند. این کار محققان را قادر می سازد تا روش های موثر درمانی بیشتری را کشف کنند.

عوارض

عوارض پروستاتیت می توانند شامل موارد زیر شوند:

• عفونت باکتریایی در خون (باکتریمی)
• التهاب لوله پیچ خورده و متصل به پشت بیضه (اپی دیدیمیت)
• ایجاد حفره هایی پر از چرک در پروستات (آبسه پروستات)
• ناهنجاری های منی و ناباروروی که می توانند به همراه پروستاتیت مزمن رخ دهند.

درمان

روش های درمانی پروستاتیت به علت زمینه ای آن بستگی دارند. این درمان ها می توانند شامل موارد زیر شوند:

• آنتی بیوتیک ها

این مورد یکی از رایج ترین درمان های تجویز شده برای پروستات می باشد. پزشک بسته به نوع باکتری احتمالی که سبب ایجاد عفونت شده است داروی مناسب برای فرد را تجویز خواهد کرد.

در صورت ابتلا به علائم شدید، ممکن است بیمار به آنتی بیوتیک های درونی رگی نیاز داشته باشد. بیمار باید به مدت 4 تا 6 هفته آنتی بیوتیک های خوراکی را مصرف کند. با این حال، امکان دارد برای درمان پروستاتیت عود کننده یا مزمن نیاز به روش های درمانی طولانی تری داشته باشد.

•  آلفا بلاکر ها

این دارو ها به شل شدن گردن مثانه و فیبر های عضلانی ناحیه ای که پروستات به مثانه متصل می شود کمک می کنند. این درمان ممکن است سبب تسکین علائمی از جمله ادرار همراه با درد شود.

• دارو های ضد التهاب

احتمال دارد دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی ( NSAIDs ) سبب احساس راحتی بیشتری در فرد شوند.

بزرگی پروستات

BPH یا بزرگی خوش خیم پروستات، سرطان پروستات نیست و فرد را جهت ابتلا به آن نیز مستعد نمی کند. این یک بیماری شایع مخصوصا در مردان مسن تر است که روش های درمانی بسیاری از تغییرات سبک زندگی تا دارو و جراحی برای آن وجود دارد. پزشک می تواند بر اساس سن، سلامت و نحوه ای که بیماری بر روی فرد تاثیر می گذارد به بیمار در انتخاب بهترین روش مراقبتی کمک کند.

علت

پزشکان در ارتباط با چگونگی ایجاد این بیماری مطمئن نیستند. برخی از افراد معتقدند این وضعیت با تغییرات هورمونی مرتبط است که با افزایش سن به وجود می آیند. با این حال، این مورد نیز کاملا شفاف نیست.

در ابتدای دوره بلوغ، اندازه غده پروستات تقریبا دو برابر شده و پس از چند سال در حدود سن 25 سالگی دوباره شروع به رشد می کند. برای اغلب مردان این رشد در سرتاسر زندگی اتفاق می افتد اما برای برخی افراد سبب ایجاد بزرگی خوش خیم پروستات می شود.

علائم

پروستات همگام با بزرگ شدن خود سبب تنگ شدن میزراه می شود. این وضعیت علائمی را به وجود می آورد که جریان ادرار را تحت تاثیر قرار می دهند. از جمله این علائم می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• چکه کردن ادرار پس از دفع آن
• دشواری در شروع ادرار
• داشتن جریان ضعیف ادرار و یا قطع و وصل شدن آن

هنگامی که میزراه تنگ می شود به این معنی است که مثانه باید فشار بیشتری را جهت جلو راندن ادرار اعمال کند. با گذشت زمان، عضلات مثانه ضعیف شده و خالی کردن مثانه مشکل می شود. این وضعیت می تواند به موارد زیر منجر شود:

• احساس نیاز به دفع ادرار پس از ادرار کردن
• مجبور شدن به دفع ادرار برای دفعات زیاد (8 بار یا بیشتر در یک روز)
• بی اختیاری ادرار (هنگامی که فرد کنترلی بر ادرار خود ندارد)
• نیاز ناگهانی و شدید به دفع ادرار
• بیدار شدن چند باره از خواب شبانه برای دفع ادرار

داشتن پروستاتی بزرگ تر به معنی داشتن علائم شدیدتر و یا بدتر نمی باشد. این وضعیت برای هر کس متفاوت است.

روش های درمانی

چگونگی درمان بیماری توسط پزشک به سن، سلامتی، اندازه پروستات و چگونگی تاثیر گذاری بزرگی خوش خیم پروستات بر روی فرد بستگی دارد. در صورتی که علائم چندان آزار دهنده نباشند، می توان از انجام روش های درمانی دست کشیده و روند این وضعیت را مشاهده کرد.

• تغییرات در سبک زندگی

فرد می تواند با مواردی شروع کند که بر روی آن ها کنترل دارد. برای مثال می تواند:

• تمریناتی برای تقویت عضلات قاعده لگن خود انجام دهد.
• مخصوصا قبل از خواب، مقادیر مایعاتی را که می نوشد کاهش دهد.
• کمتر کافئین و الکل مصرف کند.

• دارو

در بزرگی های خوش خیم پروستات با شدت خفیف تا متوسط، احتمال دارد پزشک برای بیمار دارو تجویز کند. برخی دارو های با شل کردن عضلات پروستات و مثانه موثر واقع می شوند. دیگر دارو ها به کوچک شدن پروستات کمک می کنند. برخی مردان جهت دریافت بهترین نتایج باید ترکیبی از این دارو ها را دریافت کنند.

در صورتی که تغییرات سبک زندگی و داروها موثر واقع نشوند، پزشک روش هایی را برای برداشتن قسمتی از پروستات یا تمام آن به کار می گیرد. بسیاری از این روش ها کم تهاجم نامیده می شوند. این عبارت به این معنی است که چنین روش هایی آسان تر از جراحی های معمول می باشند. در این روش ها از دوربین و وسایل خاص استفاده شده و ایجاد برش هایی بزرگ در بدن بیمار نیاز نیست.

مثال های این فرایند های تهاجمی TUMT ، TUNA ، Rezum هستند که از انواع مختلف انرژی برای تخریب بخشی از پروستات استفاده می کنند. دیگر فرایند های جراحی شامل موارد زیر می شوند:

لیزر درمانی برای برداشتن بخشی از پروستات

برش پروستات از راه میزراه یا TURP که در این روش پزشک از یک دوربین استفاده کرده و با استفاده از یک سیم حلقه شده قسمت هایی از پروستات را برش می دهد. در برخی موارد، پزشک می تواند جراحی سنتی باز یا فرایند های رباتیک را برای برداشتن پروستات به بیمار پیشنهاد دهد.

عوارض

بزرگی خوش خیم پروستات منجر به سرطان پروستات نشده و احتمال ابتلای فرد به آن را افزایش نمی دهد. بزرگی خوشخیم پروستات به ندرت منجر به عوارض می شود اما با این حال، می تواند منجر شده و برخی از آن ها نیز جدی هستند. برای مثال، این بیماری می تواند به آسیب کلیوی یا در بدترین حالت به مشکلی منجر شود که فرد اصلا قادر به ادرار کردن نمی باشد. این بیماری همچنین می تواند سبب بروز موارد زیر شود:

• آسیب مثانه
• سنگ مثانه
• عفونت های مجاری ادراری
• ایجاد خون در ادرار

تشخیص و آزمایش ها

در ابتدا، پزشک در ارتباط با سابقه پزشکی شخصی و خانوادگی بیمار با او صحبت خواهد کرد. همچنین، احتمال دارد بیمار به سوالات موجود در یک فرم پاسخ دهد. این سوالات در ارتباط با علائم خود و چگونگی تاثیر آن ها بر زندگی روزمره هستند.

سپس، پزشک یک معاینه جسمانی از بیمار انجام می دهد. این معاینه شامل معاینه دیجیتال مقعدی نیز می شود. در این معاینه، او دست کش پوشیده و انگشت خود را در مقعد بیمار فرو می برد تا اندازه و شکل غده پروستات را بررسی کند.

• آزمایش های پایه

 پزشک می تواند آزمایش ها را با یکی از موارد زیر آغاز کند:

• آزمایش های خون برای بررسی مشکلات کلیوی
• آزمایش های ادرار جهت بررسی وجود عفونت یا دیگر مشکلاتی که می توانند این علائم را به وجود آورند.
• آزمایش پروستات ( PSA ). سطوح بالای PSA می توانند نشانه پروستاتی باشند که بزرگ تر از حد معمول است. علاوه بر آن، پزشک می تواند انجام یک آزمایش غربالگری برای سرطان پروستات را درخواست دهد.
• آزمایش های پیشرفته. بسته به نتایج آن آزمایش ها، امکان دارد پزشک آزمایش هایی اضافی را برای اطمینان از عدم وجود دیگر مشکلات و یا اطلاع از وضعیت موجود درخواست دهد. این آزمایش ها می توانند شامل موارد زیر شوند:
• انواع مختلفی از امواج فراصوت که پروستات را اندازه گیری کرده و سلامت آن را بررسی می کنند.
• آزمایش فراصوت از مثانه برای بررسی خالی شدن آن به طرز مناسب
• انجام یک نمونه برداری برای اطمینان از عدم وجود سرطان
• آزمایش جریان ادرار برای اندازه گیری قدرت جریان ادرار و مقدار ادرار
• آزمایش اورودینامیک برای ارزیابی عملکرد مثانه

سرطان پروستات

سرطان پروستات یکی از شایع ترین انواع سرطان در مردان است. معمولا سرطان پروستات به آرامی رشد کرده و در ابتدا محدود به غده پروستات است. در این مرحله احتمال دارد که سرطان قادر به ایجاد آسیبی جدی نباشد. با این حال، در حالی که برخی انواع سرطان پروستات به آرامی رشد کرده، به درمانی جزئی نیاز داشته و یا نیازمند درمان نمی باشند، دیگر انواع تهاجمی سرطان پروستات نیز وجود دارند که می توانند به سرعت در بدن منتشر شوند.

در صورتی که سرطان پروستات زود هنگام تشخیص داده شود (هنگامی که به غده پروستات محدود می باشد)، شانس بهتری جهت داشتن درمانی موفق دارد.

علائم

ممکن است سرطان پروستات در سطوح اولیه خود هیچ علامت و نشانه ای نداشته باشد. سرطان پروستاتی که پیشرفته تر می باشد می تواند سبب علائم و نشانه هایی از جمله موارد زیر شود:

• مشکل در ادرار
• کاهش فشار جریان ادرار
• وجود خون در منی
• درد در ناحیه لگن
• درد استخوانی
• اختلال نعوظ

عوامل خطر

عواملی که می توانند خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش دهند شامل موارد زیر می شوند:

• سن

احتمال ابتلا به سرطان پروستات با افزایش سن افزایش می یابد.

• نژاد

به دلایلی که هنوز مشخص نیستند، مردان سیاه پوست نسبت به مردان دیگر نژاد ها در معرض خطر بالا تری از ابتلا به سرطان پروستات قرار دارند. در مردان سیاه پوست، احتمال بیشتری وجود دارد که سرطان پروستات تهاجمی یا پیشرفته باشد.

• سابقه خانوادگی

در صورتی که مردان خانواده یک فرد سابقه ابتلا به سرطان پروستات را داشته باشند، احتمال ابتلای او به سرطان پروستات نیز بیشتر می شود. همچنین، در صورتی که فرد سابقه ای خانوادگی از نظر داشتن ژن های افزایش دهنده خطر ابتلا به سرطان پستان (BRCA1 یا BRCA2) یا یک سابقه خانوادگی بسیار قوی از نظر ابتلا به سرطان پستان داشته باشد، احتمال ابتلای او به سرطان پروستات می تواند بیشتر باشد.

• چاقی

امکان دارد، مردان چاقی که مبتلا به سرطان پروستات تشخیص داده می شوند احتمال بیشتری جهت ابتلا به نوع پیشرفته آن داشته باشند. درمان نوع پیشرفته این بیماری دشوار تر است.

عوارض

عوارض سرطان پروستات و درمان های آن شامل موارد زیر می شوند:

• انتشار سرطان (متاستاز)

سرطان پروستات می تواند به اعضای مجاور مانند مثانه و همچنین از طریق جریان خون یا سیستم لنفاوی به استخوان یا دیگر اعضای بدن انتشار یابد. سرطان پروستاتی که به استخوان ها انتشار می یابد می تواند سبب درد و شکستگی های استخوانی شود. هنگامی که سرطان پروستات به دیگر نواحی بدن انتشار می یابد، باز هم احتمال دارد که به درمان پاسخ داده و کنترل شود اما احتمال درمان شدن آن ضعیف است.

• بی اختیاری ادرار

هم سرطان پروستات و هم درمان آن می توانند سبب بی اختیاری ادرار شوند. درمان بی اختیاری به نوع، شدت و احتمال بهبود آن با گذشت زمان بستگی دارد. گزینه های درمانی می توانند شامل استفاده از دارو ها، کاتتر ها و جراحی شوند.

• اختلال نعوظ

اختلال نعوظ می تواند در اثر سرطان پروستات یا درمان آن به وجود آید. از جمله چنین درمان هایی می توان به جراحی، پرتو درمانی و هورمون درمانی اشاره کرد. دارو ها، دستگاه های مکش که به نعوظ کمک می کنند و جراحی برای درمان اختلال نعوظ موجود می باشند.

درمان

درمان برای سرطان های اولیه و پیشرفته پروستات متفاوت است. سرطان پروستات در مراحل اولیه در صورتی که سرطان کوچک و محدود به یک ناحیه باشد، معمولا به وسیله یکی از روش های درمانی زیر مدیریت می شود:

• انتظار همراه با مراقبت یا پایش

در این روش، سطوح PSA در خون به صورت متداول چک می شوند اما هیچ اقدام فوری صورت نمی گیرد. گاهی اوقات خطر عوارض جانبی، بیشتر از نیاز فرد به درمان فوری این سرطان با پیشرفت آهسته اهمیت دارد.

• پروستاتکتومی رادیکال

در این روش، پروستات از طریق جراحی برداشته می شود. در روش جراحی سنتی، بیمار به حداکثر 10 روز بستری در بیمارستان و یک دوره بهبودی حداکثر 3 ماهه نیاز دارد. جراحی رباتیک (keyhole) که در آن تنها یک سوراخ بر روی بدن فرد ایجاد می شود شامل دوره بستری و بهبود کوتاه تری می باشد اما با این حال، می تواند هزینه بیشتری داشته باشد. بیماران باید با بیمه های خود در ارتباط با پوشش این هزینه ها صحبت کنند.

• براکی تراپی

دانه های پرتوزا جهت انجام پرتو درمانی در پروستات کاشته می شوند.

• پرتو درمانی تطبیقی

در این روش پرتو ها به شکلی تابیده می شوند که همانند شکل ناحیه نیازمند درمان باشند. این روش از قرار گرفتن بافت های سالم در معرض تشعشعات جلوگیری می کند.

• پرتو درمانی با شدت متغییر

در این روش از پرتو هایی با شدت های متغییر استفاده می شود. این روش یک نوع پیشرفته از پرتو درمانی تطبیقی می باشد. در سطوح اولیه سرطان، امکان دارد بیماران پرتودرمانی را به صورت ترکیب با هورمون درمانی به مدت 4 تا 6 ماه دریافت کنند. توصیه های درمانی به موارد فردی بستگی دارند. بیمار باید تمامی گزینه های موجود را با اورولوژیست یا اونکولوژیست خود مطرح کند.

سرطان پیشرفته پروستات

سرطان پیشرفته نوعی تهاجمی از سرطان بوده و انتشار بیشتری در سرتاسر بدن خواهد داشت. برای این بیماری می توان شیمی درمانی را توصیه کرد. شیمی درمانی سلول های سرطانی موجود در بدن را از بین می برد.

درمان به وسیله محرومیت از آندروژن (ADT)

این مورد، درمان به وسیله سرکوب آندروژن نیز نامیده می شود. ADT یک درمان هورمونی است که اثرات هورمون آندروژن را کاهش می دهد. آندروژن ها هورمون های مردانه ای هستند که می توانند رشد سرطان را تحریک کنند. درمان به وسیله محرومیت از آندروژن می تواند به وسیله کاهش سطوح آندروژن رشد سرطان را آهسته و یا حتی متوقف کند. اغلب، بیمار به یک درمان هورمونی طولانی مدت نیاز دارد.

حتی در صورتی که درمان هورمونی پس از مدتی تاثیر خود را از دست بدهد، گزینه های دیگری می توانند موجود باشند. شرکت در آزمایش های بالینی می تواند گزینه ای جهت مطرح کردن با پزشک برای بیمار به شمار آید.

پروستاتکتومی رادیکال در حال حاضر گزینه ای درمانی برای موارد پیشرفته نبوده و سرطانی را که به قسمت های دیگر بدن انتشار یافته است درمان نمی کند.

باروری

از آنجایی که پروستات به صورت مستقیم در تولید مثل جنسی نقش دارد، برداشتن آن بر تولید منی و باروری تاثیر خواهد گذاشت. پرتو درمانی بر روی بافت پروستات تاثیر گذاشته و اغلب توانایی باروری را از فرد می گیرد.

در اثر این وضعیت، اسپرم ها آسیب دیده و برای جا به جایی اسپرم ها مقدار کافی از منی وجود نخواهد داشت. گزینه های غیر جراحی نیز می توانند به طرز شدیدی از توانایی تولید مثل یک مرد جلوگیری کنند.

گزینه هایی که برای نگه داری این عملکرد ها وجود دارند شامل اهدای اسپرم به یک بانک اسپرم قبل از جراحی و یا خارج کردن مستقیم اسپرم از بیضه ها جهت لقاح مصنوعی با تخمک می شوند. با این حال، موفقیت این گزینه ها هیچ گاه تضمین شده نیست. بیماران مبتلا به سرطان پروستات در صورتی که تمایل به بچه دار شدن دارند می توانند با یک پزشک باروری صحبت کنند.

آزمایشات پروستات

❇ معاینه دیجیتال مقعدی (DRE)

در این معاینه، پزشک دست کش پوشیده و انگشت خود را به یک ماده لوبریکانت (لغزنده) آغشته می کند. سپس آن انگشت را به درون مقعد بیمار فرو برده و پروستات او را لمس می کند. معاینه دیجیتال مقعدی گاهی اوقات می تواند بزرگی پروستات، توده ها یا ندول های سرطان پروستات یا حساسیت به لمس ناشی از پروستاتیت را مشخص کند.

❇ آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSA)

پروستات پروتئینی به نام PSA را تولید می کند که مقدار آن می تواند در خون اندازه گیری شود. در صورتی که PSA بالا باشد، احتمال وجود سرطان پروستات بیشتر است. با این حال، بزرگی پروستات نیز می تواند سبب بالا رفتن مقدار PSA شود.

❇ آزمایش سونوگرافی پروستات (سونوگرافی ترانس رکتال)

یک فرستنده امواج فراصوت به درون مقعد وارد شده و به سمت غده پروستات برده می شود. اغلب آزمایش سونوگرافی پروستات به همراه یک بیوپسی یا نمونه برداری انجام می شود.

❇ نمونه برداری پروستات

در این مورد، یک سوزن به پروستات وارد می شود تا مقداری از بافت آن برداشته شده و از نظر ابتلا به سرطان پروستات مورد بررسی قرار گیرد. این نمونه برداری اغلب از طریق مقعد صورت می گیرد.