عوارض واریکوسل

عدم درمان واریکوسل منجر به آسیب دیدن بیضه خواهد شد. تقریبا 85 درصد از مردان واریکوسل را در بیضه چپ تجربه می کنند. گاهی این وضعیت منجر به آتروفی یا کوچک شدن بیضه می شود. علت بروز این عارضه معلوم نیست اما واریکوسل درواقع همان واریس بیضه است که بسیاری از افراد در پا تجربه می کنند. واریکوسل، درست مثل واریس پا، منجر به از کار افتادن دریچه ها می شود.

رگ برای اکسیژن رسانی، خون را به قلب می رساند اما برای انجام این کار باید خلاف جاذبه عمل کند. بدین منظور، در جداره رگ دریچه تعبیه شده تا درصورت نیاز باز و بسته شود. وقتی دیواره رگ برای به بالا فرستادن خون منقبض می شود، دریچه باز می شود. وقتی عضله در حالت ریلکس قرار می گیرد، دریچه دوباره بسته می شود تا خون به عقب برنگردد.

ممکن است به مرور زمان دریچه دیگر به صورت طبیعی باز و بسته نشود و خون در رگ جمع شود. این وضعیت به دلایل مختلف رخ می دهد اما یکی از پیامدهای طبیعی بالا رفتن سن به حساب می آید. هرچه سن بالا می رود، جداره رگ تا حدی حالت ارتجاعی خود را از دست می دهد. ضعیف شدن جداره رگ به منزله کاهش فشار در دریچه هاست به طوری که دریچه کاملا بسته نمی شود و خون بین انقباض عضلات جاری می شود. تجمع خون دور بیضه فشار را بالا می برد که کوچک شدن را در پی خواهد داشت.

یکی دیگر از پیامدهای عدم درمان واریکوسل، ناباروری است. در صورت عدم درمان واریکوسل، این بیماری میتواند روی تعداد، حرکت و کیفیت اسپرم نیز تاثیر گذار باشد. اغلب مردانی که به دلیل واریکوسل دچار ناباروری می شوند از کمبود تستسترون هم رنج می برند. شواهد بالینی نشان می دهد این وضعیت ناشی از نقص سلول های تولیدکننده تستسترون به نام لایدیگ است. مردانی که تحت درمان واریکوسل قرار می گیرند با افزایش میزان تستسترون روبه رو می شوند زیرا فعالیت سلول های لایدینگ دوباره به حالت طبیعی برمی گردد.